Lowlands 2004

  

Na de vorige posting was het de wagen in en W. halen. Mijn regendansje had zijn uitwerking niet gemist, het regende tijdens de rit, alleen geheel tegen de afspraak, het regende ook bij het uitstappen. Dan de camping op, en bij elke camping kregen we te horen dat die vol was, maar er zou een extra veldje worden geopend. Enfin, een drie kwartier later had de onzichtbare eindelijk zijn toestemming gegeven om de honderden wachtende verregende mensen toegang te geven tot het veldje dat was voorbestemd om onze ondergrond te zijn voor onze nachten. Ondertussen druppelde het rustig verder, en de eerste bieren werden driftig naar binnen geworpen. Munten scoren en een flinke wandeling naar de Alpha tent om nog de Hives te kunnen halen. We hadden buiten de stortbuien gerekend die iedereen (op theo na) de tenten in dreef. De Hives waar we na de ergste regen aankwamen waren goed stevig en leuk, de zon brak zelfs door. Op de terugweg konden we Everlast aandoen, maar naar onze bescheiden mening was dat niet nodig geweest. Onze zoektocht door het met-blauwe-marker-aangestreepte-plan ging vervolgens van Scissor sisters naar Groove armada naar de verbazend leuke en lekkere Freestylers (tenminste zolang ze de zangeres in de kleedkamer hielden) Direct daarna begon Miss Kitten te draaien, toch wel een van de helden van N. En ze draaide strak, en spannend, maar bij ons ging nog voor het einde van haar set het licht uit, dus Felix da Housecat (die ik zo graag had willen horen) heb ik niet gehoord. Even een biertje voor de tent en pitten.

zaterdag, pauzemuziekje !

Koffie, broodje biertje en off we go, terug naar het festivalterrein, ho wacht, muntjes gaan nog sneller dan euro's nog ff wisselen. We starten in de Bravo, dus we hoeven niet zo ver. DJ Krush was mijn opener van de dag, en het was heel grappig dat die live een fluitist bij zich had, maar in tegenstelling tot zijn platen was zijn optreden saaaaaai. Vlug een alternatief opgezocht; Gabriel Rios. Zoals in de lowlands krant 'de daily paradise' stond "Gabriel Rios, de juiste man op de juiste plaats op het juiste moment (ZON!)" Heerlijke Manu chao achtige luisterliedjes die de heupen losmaakten, jong en oud swingen op de vlonders van de higher ground.
De pauze in de bravo, Eclectic method was heerlijk, alleen een beetje jammer dat Arested development niet na die pauze kwam, die bleken verplaatst. Bummer. Dan maar een andere pauze opzoeken. We verdwenen uiteindelijk de tent van de bierbrouwer in om op Auf der maur te wachten. De pauze was weer gezellig met leuke meedeiners, maar Auf der maur viel zwaar tegen, en hop naar buiten, op zoek naar de volgende pauze. De hele zaterdag al met al redelijke muziek, maar geen hoogtepunt, dachten we. Totdat we de leuke pauze in de India ontdekten, daarna zou Spektrum optreden, en dat was goed, gedurfd, sexy en spannend. Vreselijk strakke drums, een toetsennist met een batterij goede geluidssamples klaar, een bassist die de band weet de dragen en een zangeres die het midden laat tussen grace jones en skin van skunk anansie. Ze lustte ons rauw, en wij haar, onze avond kon toch niet meer stuk. Na nog wat afterparties langs te zijn gesjokt, wat biertjes en het gezeur over theo tijd om de wandeling terug te maken.

zondag, we want more

Verdacht fris wakker worden op zondag, en we lopen naar de Echo om Punch drunk love te kijken. Een heerlijk absurde film, vol actie en snelheid. Maar we zijn voor de muziek gekomen, dus nadien weer op naar de bravo tent om Archive te zien en horen. Wat een heerlijk muziekaal begin van de dag. Met veel instrumenten prachtige luisterliedjes op weten te bouwen. Soms ingetogen, en meestal naar de climax vol en hard. Blij verlaten we de tent, de eerste band die helaas niet langer mocht spelen. Vlug naar de india, waar Radio 4 zou beginnen, en ook hier was het feest, alleen na een half uur begon het allemaal op elkaar te lijken wat de heren op het podium deden, terug naar de bravo voor wat het absolute hoogtepunt bleek te worden; LCD Soundsystem. Een vrij forse introverte man daar als frontman, zich verontschuldigend voor alles wat goed en fout ging, maar man wat een muziek. Spannend, anders en opzwepend, lekker dansbaar en rauw. Hijgend en zwetend naar buiten voor een biertje en een voorzichtige blik bij de Dillinger escape plan. Dat was iets teveel voor mijn verwende oren, vast heel goed, maar niet onze muziek. Tijd om voorzichtig onze snufferd bij de alpha tent te laten zien, (waar we na de Hives niet meer geweest waren) voor Soulwax. En onze zuiderburen zijn goed terug. Het klonk als vanouds goed. Bij de White Stripes, de afsluiter van het weekend, was het wel druk, maar minder druk dan ik had verwacht. Van begin tot het eind binnen in de tent uitgehouden voor een verassende show die stond als een huis. En daarna was het de tenten induiken om nog even wat lui zweet eruit de dansen, muntjes omwisselen voor bier en wat rondsjokken.
Lowlands 2004, het kwam wat langzaam op gang, maar wat een festival.
uw verslaggever

Comments

Superfoto van de verslaggever! :D

ik wil foto's van offspring en goldfinger!!!!! :-(

previous item: Lowlands next item: Gmail account
thank you for watching  Creative Commons License