general

koel II

  

Hardware en warmte

  

Meestal als het warm is, dan kan ik jullie weer een bijzonder wetenswaardigheidje melden over abnormaal gedrag van hardware. Vandaag had ik er weer zo eentje. In het rijtje vreemd maar begrijpelijk, het netwerk hield er vanavond rond 18:00 uur mee op.
Bekijk het maar.
En dat heb ik dus maar gedaan. Inspectie op de sauna zolder waar de servers stonden te zweten leerde mij al snel dat de switch collisions liet zien. Constant.
Normaal gesproken is een reboot van dat bakje voldoende om van dat euvel verlost te geraken, maar vandaag uiteraard niet. Dat ding was gloeiend heet. Niet vast te pakken.
Na het verwijderen van een aantal aangekoppelde machines begon die ineens weer tekenen van leven te vertonen, die overgebleven kabels in de andere switch gepropt, wat koeling gegeven en het netwerk begon weer te snorren.
Ook switches hebben hun limiet blijkbaar.

Verbazingwekkend

  

Anderhalve week geleden rolde ik uit een grote 747 waarin we met zo'n 400 volslagen onbekenden 12 uur opgesloten hebben gezeten terwijl we van Singapore naar Frankfurt werden gevlogen.
Alles leek een beetje vreemd bij thuiskomst. Was een van de poezen nou gegroeid? De kleuren leken anders, alles leek scherper.
Van dat gevoel van lichte onthechting is helemaal niets meer over. Zo snel als mijn ingesleten motoriek alles oppakt, zo snel ik weer mijn eigen arbeidsritme oppak. Vreemdsoortige bugs die op blijven duiken alsof ook de software door heeft dat ik er weer ben, en dat ik weer moet spitten. Spitten in code en systeeminstellingen, configuraties, operating systemen, versies. Processen opsporen. Debuggen.
Het gaat allemaal als vanzelf.
En dat had ik anderhalve week niet durven denken.

weekcd: the White Stripes - get behind me Satan

  
the White Stripes - get behind me Satan

In Aidelaide zag ik daar ineens die schitterende poster hangen waarop de cover van deze CD was te zien. De aankondiging voor het nieuwe album, en ik had weer een download missie. En dan komt de domper, want ik vind hem nogal tegenvallen. Dit is totaal niet wat ik verwachtte, en nog minder wat ik hoopte te horen. Het is niet slecht, maar het is niet goed of bijzonder. Het gitaarspel komt pas laat op de cd een beetje op gang, de verassing van hun muziek is weg op deze cd. (Op een verassing na; in take, take, take zit na 3 minuten het geluid van een deurbel. En ik liep al naar beneden om de deur te openen.)

Teken van leven

  
Kings Canyon Australia

Na een slopende vlucht en nog een stukje treinen weer terug. En dan kruipt het bloed snel weer waar het altijd kruipt, door de vingers op het toetsenbord. Wat beheer doen, want er blijven altijd wat dingetjes liggen als je een maand je serverpark gewoon laat draaien, een heleboel mail door worstelen en als laatste een begin gemaakt met het foto's neerzetten en 'keuren'.
Deze van Kings Canyon wilde ik jullie niet onthouden, de rest zal tzt bij het reisverslag worden geplaatst. Maar de slaap hamert nu op mijn ogen, mijn lijf zit nog in een compleet andere tijdzone, en ik heb twee dagen om alles weer in sync te krijgen.
Gelukkig dit keer geen rampen als disk crashes te overwinnen, het meeste onderhoudswerk al gedaan dus ik zou morgen kunnen beginnen met het binnenhalen van de rest van de foto's en het uitkiezen van de foto's voor het verslag.

Syndicate content
thank you for watching  Creative Commons License